Στα …….Ξικόλια!!!

Στα …….Ξικόλια!!!

Δημητρός πήγει στου καφενέ τσι κάτσι κουντά στου Λια.
ŒÝŒπŒ¨œÉŒ±ŒΩ ŒΩœÑ‚Äô Œ∫ŒøœÖŒ≤Œ≠ŒΩœÑŒ± Œ≥ŒπŒ± œÑœÇ‚Äô ŒºœÄŒ±œáœÑœÉŒ≠Œ¥ŒπœÇ, Œ≥ŒπŒ± œÑŒøœÖ ŒºŒ±ŒæŒøœçŒª(Œπ) œÄŒøœÖ Œ≠œÅœáŒµœÑŒµŒπ, Œ≥ŒπŒ± œÑŒøœÖ Œ≠ŒΩŒ± Œ≥ŒπŒ± œÑŒøœÖ Œ¨ŒªŒªŒøœÖ.
ŒìŒπ Œ∫ŒøœÖŒ≤Œ≠ŒΩœÑŒ± œÄŒÆŒ≥Œπ œÑœÉŒπ œÉœÑŒøœÖ ŒîŒπœÉœÄŒπŒΩŒπœé, œÑ‚Äô Œ∫œåœÅ(Œ∑) œÑŒÑŒõŒπŒ¨ œÄŒøœÖ œÄŒ≠œÅŒ±œÉŒµŒπ œÉœÑŒø ŒÝŒ±ŒΩŒµœÄŒπœÉœÑŒÆŒºŒπŒøœÖ œÉ‚ÄôŒΩ ŒëŒ∏ŒÆŒΩŒ±.
Του βραδ’ πια πουκάτου πι τ’ φρίτζα μι του πινταρέλ(ι) …κουντουζλιμένου Δημητρός πιάσει τσι γέλα .
Λιας γύρσι τουν είδι παράξενα αλλά εν είπει τίπουτα.
Δημητρός συνέχ’σει να γιλά τσι να χτυπιέτει.
Ε μπάρι είσι μι τα καλάς; Τι συ πιάσει βραδιάτ’ κου;
Œëœá Œ≤œÅŒµ ŒõŒπŒ±, œÅœéœÑœÉŒ∑œÉŒºŒπ Œ≥ŒπŒ± œÑŒøœÖ ŒîŒπœÉœÄŒπŒΩŒπœé œÄŒøœÖ œÄŒ≠œÅŒ±œÉŒµŒπ œÉœÑŒø ŒÝŒ±ŒΩŒµœÄŒπœÉœÑŒÆŒºŒπŒøœÖ œÉ‚ÄôŒΩ ŒëŒ∏ŒÆŒΩŒ±, Œµ, œÄŒÆŒ≥Œ±ŒºŒµŒπ œÑœÉŒπ ŒΩŒøŒπŒ∫ŒπŒ¨œÉŒ±ŒºŒµŒπ Œ¥ŒπŒ±ŒºŒ≠œÅŒπœÉŒºŒ±.
Του διαμέρισμα είναι σε μια περιουχή που την λέγειν Σεπόλια.
Ε είνει κουμάτ΄ αλάργα, αλλά ήσυχα είνει, άρεσει στου Δισπινιώ, του κλείσαμει.
Σα νι γυρίσαμει στου Χουριό, μη του που ήμπαμει στου σπιτ’ ήνταν μέσα τσι γι πιθιράμ’,
εν ακού καθόλ’ αλλά θελ(ει) να ανικατώνητει τσι με σι ούλα για πς νι ξέρ(ει)ς.
Κουβιντιάζαμει μη τ’ κυρά για του σπιτ τ’ Δισπινιού, πειτιώντουν τσι φτη σαν ουμό κ’στί.
Έφτου όμους που ήνταν να γλυθμάς ήνταν τν ώρα που είπαμει που στου σπιτ(ι) τς ιμκρής είνει στα Σεπόλια.
ŒÝŒ≠œÑŒ±ŒæŒµŒπ Œ≠œÜŒΩŒ± œÄŒ¨ŒΩŒøœÖ!!! ŒÝŒ±ŒΩŒ±Œ≥ŒπŒøœçŒ¥Œ±Œ±Œ±Œ±Œ±Œ±Œ±Œº œáŒ±Œ±Œ±Œ±Œ±Œ¨ŒΩŒøœÖŒºŒπ!!!
του μουρό μας βρε παλίάθρουπηηηηηη, έφτου θα του πας, σα δε ντρέπεισει κουμάτ’ , μανούδαμ τούλουγια θα τ’ αντέξουουουουου.
Τι ντα είνει ω Μα, ρώτση ντην γι γ’ναίκα, τι ντα έπαθεις μαθέ;
-Μουρή κόρη μ’ αντήχει μ τσι συ συμφουνείς; σα δε ντριπόσαστει τσι γι δυό σας .
Ιλτουργιά θα πείσου να χαλάς(ει) του παζάρ(ι)!!
Άκσει στα ……Ξικόλια του μουρό μας!!!, Κουτζάμ Αθήνα ενει βρέθτσει μιαν ιγτουνιά τς προυκουπής μου πήγει του μουρό στα Ξικόλια.
Σα δε ντρέπισει, μαντράχαλι, ‘πειτα ανοίγ(ει) ντ πόρτα τσι παααααγ(ει).
ŒÝŒÆŒ≥ŒµŒπ Œ≥Œπ Œ≥ŒΩŒ±ŒØŒ∫Œ± œÉœÑŒøœÖ œÉœÄŒØœÑŒπ œÑ‚ÄôœÉ ŒµŒØŒ¥Œπ œÑŒ± Œ≠œÄŒ±Œ∏ŒµŒπ ŒΩŒ± œÑŒ± Œ¥œâœÉ‚Äô ŒΩŒ± Œ∫Œ±œÑŒ±ŒªŒ¨Œ≤‚Äô œÄŒøœÖ œÑŒ± Œ£ŒπœÄœåŒªŒπŒ± Œ¥ŒµŒΩ ŒµŒØŒΩŒ±Œπ … ŒûŒπŒ∫œåŒªŒπŒ±, Œ±Œº œÑœÉŒØŒΩŒøœÖ œÄŒøœÖ ŒΩŒ± œÄŒ±œÅ‚Äô œáŒ±ŒºœÄŒ¨œÅ(Œπ) !!!
– Τσι συ μουρή μαζί τ’ είσει; Τούλουγια θα καταπρωσουπίσουμι άθριπου μεσ’ του χουριό; π’ θα γιλούν τσι γι πέτρις,
ψουβρασμεεεεεέν(οι), του καγμένου του κουπιλούδ’…. .
Μέρεις μας πιλάτευγει .
Τσακ σήμιρα πια κατάλαβει πους τα Σιπόλια δεν είναι Ξικόλια, αλλά μια ν’ ιγτουνιά μι ινκουτσαρεί .
Αφ’σει που μένα ακόμα δε μη μ’λα!!!
Λιας, χτυπιώντουν π’ τα γέλια. Αμ τσι συ μωρέ Δημητρό α του πας μαθέ του κουρτσέλ(ι) στα….. Ξικόλια, χαράστου, χαχχαχαααα.
-Ε που θα πα, ε θα την δω, τα’ πιθιράς, στου δρόμου θα τς πω: Μα είνει μι τα καλά τ’ Δημητρός, ακσει να πα του κουπιλούδι τ’ στα Ξικόλια.
Μπάγι καν(ει)ς έγ’τιτοια δλεια, θα φα του σ’κώτι μ’ πάλι, μπάγι Δημητρό!!!

œÄŒ∑Œ≥ŒÆ: ŒúŒπœá. ŒÝŒøŒªœÖœÄŒ±Œ∏Œ≠ŒªŒªŒ∑œÇ