Mλαράδεις (του Μιχάλη Πολυπαθέλλη)

Written by admin. Posted in ΓΕΝΙΚΑ

Tagged:

Published on Νοέμβριος 13, 2012 with No Comments


Πριν από πολλά χρόνια, όταν τα χωριά έσφυζαν από ζωή όταν δηλαδή η ελιά είχε ακόμα αξία, υπήρχαν πολλά φορτηγά ζώα (άλογα, μουλάρια), τα οποία, ενώ το χειμώνα είχαν σημαντικό – κυριολεκτικά – «φόρτο» εργασίας να επιτελέσουν, τα καλοκαίρια αντίθετα δεν ήταν απολύτως απαραίτητα, αφού δεν υπήρχε γι αυτά μεταφορικό έργο. Τα ζώα όμως ήθελαν μια φροντίδα και κάποιον έλεγχο, βλέπεις οι άνθρωποι δεν ήταν ανεύθυνοι, σαν κάποιους σημερινούς, που αμολάνε τα ζώα ελεύθερα και όποιον πάρει ο χάρος .
Τότε λοιπόν, οι ιδιοκτήτες των ζώων αυτών, συναποφάσιζαν δέσμευαν, πολλές φορές νοικιάζοντας ένα «μοιρά» (αγροτική περιοχή) η οποία έπρεπε να έχει οπωσδήποτε νερό και προσελάμβαναν ένα φύλακα, (μ(ου)λαρά) οποίος είχε την ευθύνη επίβλεψης των ζώων, να μην απομακρυνθούν να μη κάνουν ζημιές κλπ, τον οποίον (μ(ου)λαρά) τον πλήρωναν από κοινού οι ιδιοκτήτες των ζώων και βέβαια όσο περισσότεροι οι ιδιοκτήτες τόσο μικρότερη θα ήταν συμμετοχή του κάθε ιδιοκτήτη.
Στο μικρό χωριό λοιπόν, είχαν συγκεντρωθεί μερικοί ιδιοκτήτες και άρχισαν τις σχετικές συζητήσεις, ήταν ιδιοκτήτες 5 ζώων, οπότε ο «αφελής» της παρέας λέει:
– Άγντει μωρέ να μαζουχτούμει να ξιμπιρδεύγουμι, να έδιου μόνου είμαστει 5 μλάρια.
Γι Σουβουκλής που ήνταν πθειτς δότσει τ’ πετρια «Λάθους κάν(ει)ς 4 μλάρια μπορεί να είσ(α)τει, γω μια φουρά μλαρ εχου αλλά μλαρ δεν ειμι!!!!
Μιχάλης Πολυπαθέλλης

No Comments

There are currently no comments on Mλαράδεις (του Μιχάλη Πολυπαθέλλη). Perhaps you would like to add one of your own?

Leave a Comment

Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.

Share
  • e-mail
  • Facebook
  • Google+
  • LinkedIn
  • Twitter
  • YouTube