Αθήνα 22/3/12

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Η «Λεσβιακή Παροικία» γιόρτασε

την  Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας και της Ποίησης

Ο συμπατριώτης μας ποιητής Δ. Νικορέτζος κύριος ομιλητής της εκδηλώσης με την ποιήτρια Αλεξάνδρα Βαΐτση

Τα κύρια και έξοχα χαρακτηριστικά της εκδήλωσης της Δευτέρας  19 Μαρτίου 2012, στο κινηματοθέατρο «Τριανόν», που οργάνωσε για τα μέλη και τους φίλους της η «Λεσβιακή Παροικία», ήταν σαφώς Ποίηση, Λέσβος και Μουσική.

Απαλή αιολική νησιωτική λύρα, λες κι ακουγόταν μέσα από το κείμενο της ομιλίας του Δημήτρη Νικορέτζου, μελετητή του έργου του Ελύτη, ενώ με τραγούδι, ρυθμό ταγκό και μελωδίες, γέμισαν την αίθουσα η Ζανέτ Καπούγια  και η κιθάρα της.

Στην αρχή η Πρόεδρος της Λεσβιακής Παροικίας, κυρία Καίτη Μεσσηνέζη – Πλατσή, έχοντας τον συντονισμό της εκδήλωσης, μετά από ένα σύντομο χαιρετισμό, παρουσίασε τον καταξιωμένο συμπατριώτη μας, πολυβραβευμένο ποιητή, Δημήτρη Νικορέτζο. Μπορεί να βοήθησε και το σκηνικό, ένα γαλάζιο υφαντό τραπεζομάντιλο, με κρινάκια και ζουμπούλια στο νερό, πάνω στο τραπέζι. Πίσω, στη μεγάλη οθόνη, να εναλλάσσονται η προτομή της Σαπφώς, το Λιμάνι της Μυτιλήνης, ο Άγιος Θεράποντας κι η θάλασσα, λίγο ν’ ανατριχιάζει με ελαφρό κυματισμό. Έτσι φτιάχτηκε η ατμόσφαιρα…

Η ομιλία του καταξιωμένου συμπατριώτη μας, ποιητή Δημήτρη Νικορέτζου, με το μεστό, τεκμηριωμένο και ενδιαφέροντα λόγο και θέμα «Από τη Σαπφώ  στον Ελύτη», κράτησε το ακροατήριο σε μια συγκινησιακή ανάταση. Την ομιλία πλαισίωσαν ποιήματα  της Σαπφώς σε απόδοση Ο. Ελύτη που απήγγειλε αισθαντικά, η Αλεξάνδρα Βαΐτση – Βάκρου, ποιήτρια  κι η ίδια.

Η Ουρουγουανή τραγουδίστρια, είχε όμορφη φωνή, ζωντάνια, κέφι και χιούμορ και με πολύ παραστατικό τρόπο εξήγησε και τους στίχους πολλών τραγουδιών, που τα έγραψαν Έλληνες, αλλά και ξένοι ποιητές. Το ακροατήριο ενθουσιάστηκε, τραγούδησε και συνόδεψε την κιθάρα της Ζανέτ με παλαμάκια.

Στο τέλος στο φουαγιέ του «Τριανόν» σερβιρίστηκε κρασί με μεζεδάκια. Ο κόσμος έφυγε ευχαριστημένος, ίσως στο μυαλό πολλών, ακόμα να στριφογύριζε ο στίχος του ποιητή «τις ιδέες μου όλες ενησιώτισα». Μ’ αυτό το στίχο είχε αρχίσει την ομιλία του ο Δ. Νικορέτζος κι αυτό το πνεύμα του «αιολικού νησιωτισμού» κυριάρχησε ολόκληρη τη βραδιά.

Η Ζανέτ Καπούγια με την κιθάρα της